gozdet / gozdet panosu
arkadaşları neler demiş?
Belleği zayıf bir şehrin çocuklarıyız belki...
Belki dizlerimizin üzerine çökmemizi bekliyor Şehrin efendileri.
Diz çökmemizi ve yalvarmamızı emretti onlar ki...
Onlar ki Ellerinde silahları
Karanlık ve kararsız umutları
Ne varsa aldılar ellerimizden bir gece vakti.
Ayışığı düşürdü toprağa biz gömülmeden önce ; ölülerimizin gölgesini.
Vurulduk
Ve kanıyla sulandı düşüncelerimizin toprağı, onlarcamızın.
Ama ne garip
onlarca ve binlerce ölüm sonrasında bile.
Yaşadıkça birimiz
Hepimizce...
Yaşadıkça.
Umutlar
Ne duvar
Ne bahar
Ne Silahlar.
Yaşadıkça
Umut hep var...
Güzel günlerin gökyüzü.
Hoşgeldin...
Beni bağışla diyorum çünkü
Geç kaldım sana
ve
Saygıyla sevdanın önünde eğiliyorum...
Nefertem1 12 Mayıs 2008 02:35
umut hep var olan...ilk insandan sonsuzluğa; var olacak olan.o değil mi ki inandığımız, o değil mi ki acı çektiğimiz,uğrunda ölümü hiçe saydığımız...ölülerimizin alınlarına birer öpücük kondurup onlar için, onlar adına, sevdamızla var oluyoruz...sen değilsin eğilecek olan sevgili, insanlık eğilmeli sevdamızın ateşinde...senin ve benim...
